«حافظهٔ عضلانی» نامی برای مجموعه‌ای از مشاهده‌ها دربارهٔ پاسخ به تمرین دوباره پس از وقفه است؛ یک سازوکار واحد و ساده ندارد.
پژوهش‌های انسانی تغییرات پایدارتر در تنظیم ژن‌های عضله را پس از تمرین، توقف و بازگشت به تمرین بررسی کرده‌اند. تجربهٔ حرکتی و سازگاری عصبی نیز می‌توانند اثرگذار باشند.
وجود نشانه‌های مولکولی به معنی تضمین بازگشت سریع قدرت یا اندازهٔ عضله برای هر فرد نیست.
در شروع دوباره، مربی باید وضعیت فعلی، مدت وقفه، آسیب‌ها و تحمل بار را ارزیابی کند و حجم تمرین را تدریجی بالا ببرد.